
Sentada, con los brazos abiertos esperando el atardecer... Tumbada, esperando que tu imagen se me aparezca una y otra vez, sin descansar.... No me puedo creer que este en este mundo, que ahora mi mundo comience a carrilar... ... porque, solo soy yo, delante de pocas personas, porque me tengo que esconder en lo que parcece una bola de cristal... A veces creo que solo te tengo a ti, pero la pregunta es? A quien tengo? Si en realidad no tengo a nadie, que me pueda reconocer cuando no esté, cuando esté volando por la ciudad buscando un nuevo atardecer en el que sentarme a esperar a que vengan a buscarme.... ... solo por mi o solo por ti... ... no se que decir, lo que no quiero estar es sola...



uoooo!!! Qe maku, esyik segura qe hi ha gens qe testima, jo en sok la prova, i espero qe o sapiges, també crec qe no vols estar sola simplemen, estas començan a veure les coses de manera diferent, estas per `primer cop ... començan a veure el món tal com es, començan a viurel de veritat...
ResponEliminatk